Szukaj

Szukaj na stronie



Reklama



Streszczenia

Angielski
Barok
Epoki i charakterystyki
Młoda Polska
Oświecenie
Pozytywizm
Renesans
Romantyzm
Współczesność
XX lecie

lokaty bankowe
Porównanie oprocentowania lokat bankowych. Ranking najlepszych lokat bankowych.

XLokaty.pl



Każdy człowiek kształtuje swoją hierarchię wartości

Rozważ wpływ literatury na twój kodeks etyczny i postawę wobec rzeczywistości.



Człowiek od lat próbuje ukształtować swoją psychikę wzorując się na bohaterach literackich, a w dzisiejszych czasach nawet filmowych, lecz nie jest to takie proste jak by się nam wydawało, ponieważ zagadnienie postawy życiowej jest jednym z poważniejszych problemów psychologicznych i moralnych. Boryka się z nim każdy człowiek dorastający i szukający dla siebie miejsca w życiu. Czytając książki oglądając filmy możemy dostrzec wiele podobieństw i zachowań, które dotyczą nas samych oraz sytuacji, w jakich się znajdujemy. Czujemy potrzebę walki ze złem, ponieważ od najmłodszych lat wpaja nam ja religia, uczy historia cywilizacji, narzuca wizja postępu ludzkości, pragniemy zwalczać zło i krzewić dobro.

Pragniemy też żyć szczęśliwi, radośni. Chcemy korzystać z życia, cieszyć się z jego darów, upajać urodą świata. Lecz czasami powstaje konflikt, w którym nie da się zharmonizować swoich dążeń i musimy wybierać. Jest to zazwyczaj ciężki wybór, w którym musimy przezwyciężyć naturalne potrzeby i wybrać trudny nieraz obowiązek. Czytając literaturę możemy wybrać różne drogi w kształtowani swojej hierarchii wartości od postawy dobrej do złej, lecz zazwyczaj staramy się przejąć pozytywne cechy bohatera a negatywne odrzucić tak też jest w moim przypadku. Bohaterów, którzy borykają się z takimi trudnościami jest wielu: Antygona z tragedii Sofoklesa, św.Aleksy, Konrad Wallenrod powieści poetyckiej A.Mickiewicza, dr.Judym z powieści S.Żeromskiego „Ludzie bezdomni”, Jacek Soplica z „Pana Tadeusza” A.Mickiewicza, Jan i Cecylia legendarni bohaterowie E.Orzeszkowej „Nad Niemnem”, Stasia Bozowska bohaterka noweli „Siłaczka”, Piotr Cedzyna bohater powieści „Doktor Piotr” S.Żeromskiego, postacie z powieści „Dżuma” A.Camusa. Swoje rozważania pragnę oprzeć na kreacjach tych bohaterów.



Antygona bohaterka tragedii Sofoklesa jest młodą piękną dziewczyną królewską córką. Spotkało ją wielkie nieszczęście, straciła rodziców, a w bratobójczej wojnie zginęli jej bracia. Po śmierci jej braci władzę w Tebach objął Kreon. Zakazał on pochowania jednego z braci Antygony Polinejka, jako że uznał go za zdrajcę. Kazał zostawić jego ciało pod murami miasta, aby tam zostało rozszarpane przez sępy. Antygona jako siostra nie mogła sprzeciwić się religijnemu nakazowi grzebania zmarłych i urządziła bratu potajemnie pogrzeb, aby uwolnić jego duszę od ziemskich ograniczeń, aby mógł znaleźć się w Hadesie. Nie można ulegać kaprysom tyrana i własnej słabości. Antygona nie waha się, wie jak ma postąpić i wie, co ją za to czeka. Ma przeświadczenie, że racja, opinia publiczna i bogowie. Dlatego staje przed Kreonem dumna, nieugięta, nie prosi, nie żebrze o litość. Wyrok przyjmuje z godnością. Dziewczyna idąc na śmierć żegna się ze światem, ze słońcem, którego już więcej nie zobaczy. Nie jest ascetką, pragnie żyć i cieszyć się urodą świata. Żałuje nie zaznanej miłości i nie przeżytej rozkoszy macierzyństwa. Bunt Antygony jest konsekwencją jej niezłomnych zasad moralnych, które kazały jej pochować zmarłego brata.



W postaci Antygony podoba mi się jej postawa, postępuje w zgodzie z honorem, tradycją i własnym sumieniem. Jest uparta, pewna siebie i swoich racji. Chce być pewna, że postąpiła słusznie i zgodnie z nakazami moralnymi. Jej decyzja jest ostateczna i nic nie jest w stanie jej cofnąć. Jest ona przykładem bohaterki, która wie jak ma postąpić, nie przeżywa rozterek, wahań, dokonuje wyboru zdecydowanie i godnie przyjmuje jego konsekwencje.

Kolejną postacią, którą uważam za godną naśladowania jest św.Aleksy. Był on synem bogatego Rzymianina, który w dniu swego ślubu z cesarską córką wyruszył w świat, aby wieść życie żebraka. Swój żebraczy żywot zakończył pod progiem własnego pałacu, gdzie „każdy nań pomyje lał”. Jego asceza polegała na wyrzeczeniu się bogactw, przywilejów płynących z urodzenia, uroków rodzinnego życia i małżeńskiego szczęścia, dobrowolnym szukaniu poniżenia, umartwianiu ciała chłodem, głodem, czuwaniem, spiekotą.



Ewidentnie pozytywną cechą Aleksego, która mi się podobała była jego niezwykła wytrwałość w dążeniu do celu, siła woli cierpliwość i samo zaparcie, cech tych niejednokrotnie brakuje nam ludziom współczesnym. Mi imponuje to i podziwiam ludzi tak silnych, ponieważ jest ich strasznie mało.



Z drugiej strony Aleksy myślał tylko o sobie, los najbliższych mu osób go nie obchodził. Pozostawił w rozpaczy ojca i matkę, opuszczając ich na zawsze, skazał na samotne życie swą młodą żonę. To są ewidentnie cechy negatywne tego bohatera, które powinny nas skłonić do przemyśleń i które mogą stanowić temat do dyskusji.

Bohaterowie romantyczni bywają kontrowersyjni, można podejmować dyskusję o ich postawach, ale większość z nich stanowi wspaniały wzór do naśladowania. Budzi nasz podziw wielka wrażliwość, szczerość i głębia uczuć, a przede wszystkim żarliwy patriotyzm, utożsamianie swych jednostkowych losów z losami ojczyzny.



Jednym z najbardziej kontrowersyjnych bohaterów romantycznych jest tytułowy bohater poematu A.Mickiewicza Konrad Wallenrod. Konrad Wallenrod inaczej Alf Walter jest Litwinem jako małe dziecko został porwany i wychowany przez Krzyżaków. O jego świadomość narodową dbał stary litewski tłumacz. To właśnie on rozbudził w nim miłość do utraconej ojczyzny oraz podburzał do zemsty. Przy nadarzającej się sytuacji Alf uciekł do rodaków. Tam poją za żonę Aldonę. Ponieważ Litwa znajdowała się w poważnym niebezpieczeństwie ponosząc klęski w walce z Zakonem, przedostał się do szeregów wroga by tam ideę walki lisa, kiedy nie można być lwem. Takie działania budzą w nim głęboki konflikt wewnętrzny, gdyż swe działania uważa za nieetyczne. Dręczony niepokojem, wyrzutami sumienia w stanie głębokiej depresji psychicznej dąży jednak uporczywie do swego celu, świadom, że złożył w ofierze swe szczęście osobiste, honor, a także własne życie. Stał się kłamcą, szpiegiem, zdrajcą, – czym brzydzi się z całego serca. Stąd ciągła walka w duszy bohatera, jego dziwne czasami zachowanie, szukanie zapomnienia w alkoholu.

Jak to mówią cel uświęca środki, dlatego postępowanie Konrada uważam za całkiem słuszne, ponieważ będąc w takiej sytuacji, jakiej był on nie mógł postąpić lepiej, a jedynie gorzej. Podoba mi się chęć walki próba ocalenia ojczyzny. Jest to naprawdę bardzo szlachetne postępowanie, ponieważ nie każdy był by zdolny do takich poświęceń. Uważam Konrada Wallenroda za bohatera godnego naśladowania i za wzór dla wielu pokoleń Polaków.



Jacek Soplica z Pana Tadeusz jest postacią, który używa podobnych metod do walki z wrogiem jak Konrad Wallenrod. Soplica po zabójstwie Stolnika Horeszki zastaje uznany za zdrajcę, sojusznika Moskali. Nie może żyć wśród swoich z piętnem zdrajcy, a ofiarną służbą ojczyźnie chce zmazać grzechy swej młodości. Walczy w legionach Dąbrowskiego, a potem jako tajny emisariusz z narażeniem życia wędruje na Litwie od dworu do dworu, w wiejskich karczmach uczy historii narodowej, powtarzając, że trzeba „oczyścić dom ze śmieci”, czyli przepędzić Moskali. Przygotowując powstanie występuje jako ksiądz Robak, nawet własnemu synowi nie ujawniając, kim jest.

To są właśnie wzorce polskiego patrioty. Jego wewnętrzne przeobrażenia symbolizują przemianę całego narodu szlacheckiego, który odrzucając dumę i pychę, powinien poświęcić się idei odzyskania niepodległości. Pokorny i cichy zakonnik nie walczy dla sławy, bo przecież historię jego bohaterskich czynów poznajemy dopiero po śmierci Robaka z słów wygłoszonych przez Podkomorzego po mszy w kościele.



Rzeczywiście, można powiedzieć, że należałoby wzorować się tylko na bohaterach walczących o wolność ojczyzny czy też ze złem świata, lecz ja uważam, że nie liczy się tylko walka. Pozytywiści poszukują sensu ludzkiej egzystencji, uznali, że najważniejszą wartością w ludzkim życiu jest praca. Dotychczas praca traktowana była jako smutna konieczność, była hańbą dla wysoko urodzonego człowieka. Pozytywiści zdecydowanie przeciwstawili się tego rodzaju poglądom, uznając, że to właśnie praca jest miernikiem wartości człowieka. Natomiast ludzie żyjący z pracy innych są po prostu pasożytami.



Tak, więc za bardzo dobry przykład do naśladowania mogę uznać Jana i Cecylię bohaterów powieści E.Orzeszkowej „Nad Niemnem”. Byli to legendarni przodkowie rodu Bohatyrowiczów, którzy przybyli na Litwę z centralnej Polski w XVIw. Różnice stanowe nie stanowiły przeszkody dla ich miłości, musieli jednak opuścić swe środowisko. Postanowili osiedlić się w samym środku nadniemeńskiej puszczy, którą w trudzie karczowali. Z biegiem lat w środku puszczy powstała piękna, dostatnia i samowystarczalna osada stanowiąca wzór dla okolicznej ludności. Wieść o dokonaniach Jana i Cecylii dotarła do króla Zygmunta Augusta, który odwiedził bohaterskich staruszków i w uznaniu zasług nadał im tytuł szlachecki i nazwisko Bohatyrowicze. Ich bohaterstwo nie polegało na tym, aby walczyć z wrogiem i ginąć chwalebnie na polu walki, lecz na podejmowaniu codziennego trudu, karczowaniu puszczy w pocie czoła, ciężkiej, lecz owocnej pracy na roli.



Myślę, że takie nastawienie do życia potrzebne jest każdemu z nas. Praca powinna dawać nam satysfakcję i zadowolenie. Jeśli będziemy wykonywać ją z poświęceniem i zaangażowaniem możemy spodziewać się oczekiwanych rezultatów. Jednocześnie będziemy postrzegani przez jako ludzie wartościowi, którzy swą pracą przynoszą korzyść społeczeństwu. Stwierdzenia te mogą zabrzmieć jak frazesy, ale jest rzeczą oczywistą, że to właśnie praca wypełnia większość naszego życia.

Stasia Bozowska bohaterka noweli „Siłaczka” realizuje pozytywistyczne hasło „pracy u podstaw” uczy z pełnym poświęceniem wiejskie dzieci. Uwagę należy zwrócić, iż była ona samodzielna i niezależna, głęboko przekonana o słuszności i wartości swego posłannictwa. Marzenia o studiach porzuciła na rzecz pracy wśród wiejskich dzieci. Do śmierci wierzyła w ideę oświecenia ludu. Była lubiana i szanowana, potrafiła żyć wśród chłopów i skutecznie dzielić się z nimi swoją wiedzą i doświadczeniem. Była wytrwała i uparta. Kształtując swoje wartości zwróciłbym szczególną uwagę na te cechy bohaterki, ponieważ działała ona w pojedynkę i nie miała, w kim znaleźć oparcia, więc przegrała. I stąd możemy wyciągnąć wnioski, iż działając w pojedynkę nie odniesiemy sukcesu.

Postawa Piotra Cedzyny bohatera noweli „Doktor Piotr” jest ciekawa, lecz zarazem dyskusyjna. Podczas czytania utworu bohater ten nie budzi sympatii, gdy wbrew wcześniejszym postanowieniom postanawia opuścić starego, samotnego, kochającego ojca, który potrącił po kilka kopiejek z zarobku robotnikom, aby wykształcić syna. Stary Dominik nie czuł się winny, gdyż robił to za zgodą właściciela cegielni. Jednak dla Piotra takie postępowanie jest wysoce nieetyczne, toteż postanawia przyjąć propozycję dobrze płatnej pracy w Anglii, aby oddać ten dług. Uważam, że biorąc pod uwagę racje moralne a nie uczuciowe bezwzględnie przyznamy rację Piotrowi. Główna cecha, która dominuje i która podoba mi się u tego bohatera jest tak zwany maksymalizm etyczny, czyli bezwzględna wierność wobec nakazów moralnych i własnych ideałów, wierności wobec siebie.



Do bohaterów literackich, na których możemy kształtować własną hierarchię wartości należą też bohaterowie „Dżumy” A.Camusa. Tak np. Doktor Bernard Rieux w czasie ogłoszenia epidemii już dokonał wyboru, wie, czego chce, niełatwo jest skłonić go do kompromisów. Jest nieustępliwy wobec nie powodzeń. Poczucie obowiązku oraz niezgoda na niesprawiedliwość i zło jest motywem jego działań. Walkę z Dżumą traktuje jako swą ludzką powinność i obronę godności człowieczej. Jest wrażliwy nigdy nie przyzwyczaił się do śmierci. Kocha żonę, którą przed wybuchem epidemii wysłał do sanatorium. Działania doktora wynikają z miłości do ludzi, z poczucia solidarności z cierpiącymi. Gdy Dżuma odchodzi, nie zaprzestaje pracy, ponieważ jak twierdzi lekarz, zawsze ma co robić.



Bohater ten jest ewidentnie postacią ukształtowaną, zdecydowaną walczy z chorobą jak tylko może nie rezygnując z niczego, znajdując zadowolenie w tym co robi.



Raymond Rambert swego wybory dokonuje podczas trwania epidemii. Najpierw walczył o swoje szczęście i miłość do kobiety którą kocha, dlatego za wszelką cenę pragnie wydostać się z zadżumionego Oranu. W końcu jednak decyduje się zostać. Motywem jego decyzji jest przeświadczenie, iż wyjeżdżając czułby już zawsze wstyd i nie mógłby kochać swej kobiety.



Rambert zrozumiał, iż nie można uciec od odpowiedzialności za los innych, poczuł solidarną więź z cierpiącymi. Była to postawa naprawdę piękna. Nie zrezygnował z urody życia i miłości, po odwołaniu epidemii połączył się z ukochaną, ale kiedy było trzeba, nie odmówił udziału we wspólnej walce. Bohaterowie ci dowodzą, że wybierając walkę ze złem nie trzeba rezygnować ze szczęścia, z uroków życia, szczęście można znaleźć w spełnianiu obowiązku. Dlatego uważam tych bohaterów za wzory do naśladowania.



Kreacje przedstawionych przeze mnie bohaterów są różne. Tak jak ludzie kierują się odmiennymi motywami i argumentami. Zazwyczaj jest tak, że odrzucają sprawy osobiste i urodę życia, by walczyć ze złem. Trudno znaleźć bohatera, który walcząc ze złem sam był by szczęśliwy, chyba że znajdują osobistą satysfakcję w walce ze złem i w solidarności z cierpiącymi. Szczęściem trzeba się z kimś podzielić, ponieważ działając jako jednostka jesteśmy skazani na przegraną.



Choć zagadnienia światopoglądowe i moralne uzależnione są od różnych epok reprezentują one wartości uniwersalne, które pomimo upływu czasu są zawsze aktualne. Wartości te tworzą uniwersalne wzorce zachowań. Dzięki tym wzorcom uczymy się kochać ojczyznę, cenić, szanować drugiego człowieka, być wiernym samemu sobie. Każdy z nas w swym życiu nie uniknie podejmowania trudnych decyzji, na które musimy być przygotowani. Bohaterowie literaccy borykają się z nimi niejednokrotnie, więc przyglądając się ich dziejom, zachowaniom, analizując ich rozterki, możemy wyeliminować ich błędy, aby podjęta przez nas decyzja była jak najbardziej słuszna i aby nie popełniać tych błędów, co oni.


Dodaj nową pracę...

Layout: Keithar


© 2005-2014 Streszczenia.org - Redakcja nie odpowiada za treść komentarzy i nadsyłanych prac oraz za ew. błędy w nich zawarte. Osoba która przesyła pracę w celu jej publikacji, gwarantuje że jest autorem pracy i ma do niej wszelkie prawa autorskie.

Streszczenia i opracowania lektur szkolnych, młoda polska, angielski, oświecenie, współczesność, XX lecie biografie, romantyzm, pozytywizm, barok, charakterystyki, testy, sciaga, ściąga




GotLink.pl

Jeśli chciałbyś(aś), aby Twój link znalazł się w tym miejscu, zajrzyj do działu Reklama.