głosów: 5
 
Twoja ocena:
I Etap - dzieciństwo i lata szkolne.
Urodził się w Zaosiu koło Nowogródka w 1798 r. Pochodził z drobnej szlachty, ojciec Mikołaj pracował jako obrońca sądowy w Nowogródku. Tu też upływało dzieciństwo i pierwsze lata szkolne Mickiewicza (szkoła dominikanów). 1812 - umiera ojciec; 1815 - Mickiewicz kończy szkołę, rozpoczyna studia na Uniwersytecie Wileńskim.
II Etap - wileńsko - kowieński.
Nazwą taką określa się ów okres życia Mickiewicza, gdyż związany jest z dwoma miastami: najpierw studia w Wilnie 1816 - 1819, potem praca w szkole w Kownie, którą Mickiewicz musiał podjąć by spłacić dług zaciągnięty na opłaty studiów 1819 - 1823.
Okres wileńsko - kowieński to ważny przedział życia poety. Zdominowały go następujące wydarzenia:
kontakty i przyjaźnie z młodymi studentami, udział w związkach filomatów i filaretów
Pieśń filaretów i Oda do młodości (1820) - pierwsze programowe utwory Mickiewicza
nieszczęśliwa miłość do panny Maryli Wereszczakówny, której rodzina uznała młodego, początkującego, niezbyt bogatego poetę za partię nieodpowiednią dla swej córki. Młodą Wereszczakównę wkrótce wydano za mąż za majętnego hrabiego Putkamera.
Mickiewicz ogromnie to przeźył, mimo, że później sam także się ożenił, ów zawód miłosny odcisnął piętno na całej twórczości wieszcza
praca nauczycielska w Kownie - żmudna i niezbyt odpowiadająca Mickiewiczowi, być może sprzyjała temu, że poeta zwrócił się ku folklorowi litewskiemu, podaniom i legendom, z którymi miał kontakt.
Powstały kolejne dzieła: Ballady i romanse (1822); Grażyna (1823); Dziady cz II i IV (1823).
III Etap - rosyjski.
Rok 1823 odmienił żywot Mickiewicza. Wykryto organizację filomatów, rozpoczął się proces, Mickiewicz został uwięziony w Wilnie a potem zesłany w głąb Rosji - stąd nazwa tego okresu.
Przebywał w Petersburgu, Odessie, moskwie, wyprawiał się także na Krym. W tym okresie spotkał w rosji i zaprzyjaźnił się z tamtejszymi romantykami - buntownikami (K.Rylejewem, A.Bestużewem, A.Puszkinem). Etap ten także zaobfitował nowymi dziełami: 1826 - Sonety krymskie, 1828 - Konrad Wallenrod.
IV Etap - 1829 - 1832 (zwany drezdeńskim)
W roku 1829, dzięki przyjaciołom, udało się Mickiewiczowi załatwić wyjazd z Rosji do Europy.
We Włoszech (1830) zastaje go informacja o powstaniu listopadowym, które wybuchło w ojczyźnie. Mickiewicz zdecydował się wyruszyć do Polski.
Następuje tu niejasny i różnie interpretowany odcinek biografii - oczekiwanie poety, Paryż w roku 1831, wreszcie w końcu powstania przybył do Wielkopolski, lecz do Królestwa się nie przedostał. W rezultacie Mickiewicz udziału w powstaniu listopadowym nie brał.
1832, wraz z falą emigracji znalazł się w Dreźnie - tu napisał słynną III część Dziadów zwaną "drezdeńskimi".
31 lipca 1832 przybył do Paryża, gdzie osiedlił się na dłużej. Napisał w tych latach także Redutę Ordona i Śmierć pułkownika (1831).
V Etap - Paryż
W Paryżu przebywał Mickiewicz właściwie już stale z krótkimi wyjazdami. W 1834 roku ożenł się z Celiną Szymanowską, wydał Pana Tadeusza. Rok 1839/40 spędził w Lozannie w Szwajcarii jako profesor literatury łacińskiej - ten rok zaobfitował cyklem liryków lozańskich. W 1840 objął katedrę literatur słowiańskich w College de France w Paryżu. Początek lat 40 to kontakt z Andrzejem Towiańskim i tzw. towianizm w życiu poety. W 1848 (Wiosna Ludów) próbował Mickiewicz we włoszech stworzyć Legion Polski, który mógłby walczyć o wolność kraju - próba właściwie nie powiodła się.
Mickiewicz napisał w tym czasie Skład zasad - program przyszłej polski. Po powrocie do Paryża rzucił się w działalność publicystyczną, artykuły drukował w Trybunie Ludów.
W życiu prywatnym układało mu sięźle. Zona ciężko chorowała, Mickiewicz stracił pracę i musiał podjąć stanowisko bibliotekarza w paryskiej Bibliotece Arsenału. Jeszcze w 1855 podjął Mickiewicz próbę walki o wolność. Był to rok wojny krymskiej, Mickiewicz pragnął stworzyć oddziały walczące przeciw rosji. Wyprawa ta jednak skończyła się inaczej - w Konstantynopolu, 26 listopada 1855 roku poeta zakończył swoje życie - zmarł powalony chorobą.
Kalendarium twórczości A. Mickiewicza
I.Okres wileńsko - kowieński:
1822 - Ballady i romanse
1823 - Grażyna
1823 - Dziady cz. I i II
II.Okres rosyjski:
1826 - Sonety krymskie
1828 - Konrad Wallenrod
III.Okres drezdeński:
1831 - Reduta Ordona
1832 - dziady cz. III
IV.Okres paryski
1832 - Księgi narodu polskiego; Księgi pielgrzyma polskiego
1834 - Pan Tadeusz
1839/40 - Liryki lozańskie
1848 - Skład zasad
1849 - twórczość publicystyczna w Trybunie Ludów
Czym były związki filomatów i filaretów?
1817 rok to data założenia związku filomatów. Filomata oznacza "miłośnik wiedzy", tak więc filomaci stawiali sobie cele samokształcenia i szerzenia nauki, wkrótce jednak także dołączyli do swojego programu cele polityczne, wolnościowe. Był to związek tajny. Należeli do niego oprócz Mickiewicza: Tomasz Zan, Jan Czeczot, Józef Jeżowski, Onufry Pietraszkiewicz, Franciszek Malewski.
Filomaci krzewili tradycję jeszcze oświeceniową, pierwsze pisane przez nich utwory były utrzymane w konwencji klasycznej.
Jak powstali filareci?
Jeszcze w 1820 r. Tomasz Zan założył oficjalnie legalne Koło Promienistych. Ponieważ promieniści wysuwali hasłą wyzwoleńcze - koło rozwiązano.
W to miejsce Zan natychmiast powołał nowy, tajny już związek - filaretów. Filareta oznacza "miłośnika cnoty". Filareci byli bardziej radykalni niż filomaci, odrzucili też reguły klasyczne zwracając się ku świeżemu duchowi romantyzmu. Część filomatów ( w tym także Mickiewicz) przeszła do grupy filaretów. Rok 1823 przyniósł fale aresztowań, proces, zesłania członków obu związków, a tym samym kres ich istnienia.
Wyświetleń pracy: 697 |
