głosów: 14
 
Twoja ocena:
Komedia "Śluby panieńskie" rysuje pełną uroku atmosferę szlacheckiej prowincji XIX wieku i zawiera dwa poważne tematy:
- koncepcja miłości i rozważania o uczuciu dwojga ludzi;
- polemika z ideałami romantyzmu precyzyjnie wpleciona w komedię.
Na pozór to banalna historia. Radost i pani Dobrójska umyślili, by ożenić Gucia z Anielą.
Gucio - to "szaławiła z miasta", nudzi się na wiejskiej prowincji i ani mu w głowie "poważne zamiary".
Aniela - to panna - anioł. Poważna dziewczyna o szczerym sercu.
Klara - sprytna, inteligentna kokietka.
Albin - zakochany w Klarze bez wzajemności, odepchnięty kochanek, zamęcza dziewczynę swoimi wyznaniami.
Dziewczyny (Klara i Aniela) składają "śluby panieńskie", iż nigdy nie wyjdą za mąż i niewolnicami mężów nie będą. To wymysł Klary.
Gucio nie chce Anieli, bo się żenić nie chce, Klara nie chce Albina, Albin chce Klary. Aniela nie przyzna się, czy coś czuje do Gucia, bo złożyła śluby. Radost przedstawia Guciowi sprawę inaczej. Mówi mu, że nic z tego, bo panny śluby złożyły i żaden mężczyzna nie namówi ich do małżeństwa. Tego Gucio znieść nie może i rozpoczyna intrygę by złamać panieńskie przysięgi.
Czyni z Anieli swoją powiernicę, opowiada o swojej wielkiej miłości do innej Anieli, prosi o rady - wzbudzając w sercu dziewczyny litość, potem zazdrość i pragnienie miłości. Przy okazji sam wpada we własne sidła - zakochuje się. Gucio przygotowuje wesele. Należy rozwiązać problem ślubów i złamać Klarę. Wmawia dziewczynie, iż będzie zmuszona poślubić Radosta, który wobec niej ma poważne zamiary. Albinowi każe siedzieć cicho i udawać obojętność.
Przerażona Klara szybko decyduje się zdobyć Albina. Mamy dwie pary szczęśliwych narzeczonych. Gustaw - Aniela, Albin - Klara.
Gucio nieświadomie wypełnił plan swego stryja, lecz zyskał szczęście i rękę kobiety, którą pokochał.
Rozważania o miłości i poglądach Fredry rozpocząć należy od uwagi, że całość tytułu komedii brzmi Śluby panieńskie czyli magnetyzm serca.
Czym jest magnetyzm? Jest to inaczej mesmeryzm - modna w stuleciu Fredry teoria Mesmera (lekarza z XVIII wieku), który głosił, że istnieje na świecie "uniwersalny fluid" emanujący z człowieka i oddziaływujący na drugą istotę jak swojego rodzaju magnes - "przyciąganie się" dwóch serc. Taka skłonność jest przyrodzona i konwenanse świata zmienić tego nie mogą. Teorię Mesmera obalono, lecz Fredro nie dyskutuje tej sprawy z punktu widzenia nauki, a eksponuje istotę pomysłu: fakt, że uczucia łączące dwoje ludzi jest siłą magnetyczną.
Fredro przedstawia w swojej komedii analizę całego przebiegu procesu miłości - jej początków, narastania uczucia, walki o nie i w końcu szczęśliwego finału. To nie jest miłość od pierwszego wejrzenia, to cały ciąg budowania miłości, to prezentacja złożoności zjawiska i różnych jego odmian: inna jest miłość Gucia, inne jest uczucie Albina, początki uczuć Anieli i Klary, ich sposoby odczuwania także są różne.
Jest to uczucie ważne - najważniejsze w życiu człowieka - złożone, zróżnicowane, ma wiele postaci, różny przebieg.
Z komedii wynikają wnioski następujące:
prawo kobiety do wolnego wyboru swojego męża (śluby bohaterek),
połączyć dwoje ludzi mogą tylko poważne i szczere związki uczuciowe, mariaże oparte na rozsądku są wbrew naturze,
o miłość trzeba walczyć, miłość powinna być szczęśliwa.
Wyświetleń pracy: 683 |
