głosów: 73
 
Twoja ocena:
1.Czas powstania utworu.
Utwór powstał w roku 1774. jest to w Niemczech okres preromantyczny, zwany również okresem "burzy i naporu". Utwór wywołał szeroki oddźwięk w ówczesnym społeczeństwie całej Europy.
2.Czas i miejsce akcji.
Powieść składa się z dwóch części oraz dodatku pt. "Wydawca do czytelników". Część I obejmuje okres od 4 maja do 10 września 1771, część II - od 20 października 1771 do 14 grudnia 1772. Wydawca do czytelników to podana w narracji trzecioosobowej próba przybliżenia ostatnich chwil życia Wertera wraz z fragmentami jego korespondencji z dnia 20 grudnia 1772 roku. Miejscem akcji jest (w znacznej mierze) miejscowości Waldheim. O pozostałych miejscowościach Werter wspomina, podając jedynie pierwsze litery ich nazw.
3."Cierpienia..." jako powieść epistolarna.
Określana jako powieść epistolarna, czyli powieść w formie listów. Narracja w takim przypadku jest narracją pierwszoosobową, podaną w formie korespondencji. Jest to cią ułożonych chronologicznie listów Wertera do przyjaciela. Na listy składa się relacja z wydarzeń, w jakich bohater uczestniczył oraz analiza psychologiczna jego uczuć. Werter dokonuje w swoich listach dokładnej autoanalizy, informując przyjaciela o motywach swego postępowania, od zakochania się w Lotcie do popełnienia samobójstwa.
4.Skąd wziął sie i co oznacza werteryzm?
Werteryzm to charakterystyczna dla tej epoki postawa młodego człowieka. Werteryzm to moda na pewien styl bycia, odczuwania, a nawet na sposób ubierania się. Werteryzm to wreszcie istotna w literaturze tendencja kształtowania bohatera. Wywodzi się od powieści Goethego pt."Cierpienia...", powieści, która zyskała sobie w owym czasie ogromną popularność. Fabuła utworu nie jest zawiła. Werter - młody, wrażliwy i uczuciowy człowiek wyjeżdża na wieś, by tam zaznać ukojenia po niezbyt szczęśliwych perypetiach miłosnych w mieście. Poznaje Lottę, rodzi się uczucie. Lotta jest już narzeczoną innego człowieka. Miotany namiętnościami, przeżywa swój ból. Po romantycznym pożegnaniu, popełnia samobójstwo.
Werteryzm oznaczał pewien model zachowań: odczuwanie bólu świata, wybujałą uczuciowość, patrzenie na rzeczywistość przez pryzmat poezji i marzeń, wieczne niepogodzenie ze światem i jego konwenansami, a także poczucie wyobcowania wśród społeczności ludzkiej.
5.Charakterystyka głównego bohatera.
pochodził z rodziny mieszcańskiej
w młodości uczył się, ale nie robił tego chętnie
uwielbiał radosne zabawy za miastem na łonie przyrody, wśró dprostych wieśniaków
otrzymał staranne wykształcenie prawnicze
interesował się literaturą, posiadał wiele talentów, często rysował i malował, najczęściej z natury lub postacie ludzkie pochodzące z ludu
lubił tańczyć i potrafił to robić
obdarzony był także talentem muzycznym
w towarzystwie chętnie z nim rozmawiano ze względu na umiejętność konwersacji
w rozmowach pomagał mu wrodzony wdzięk zbliżający go do ludzi i zjednujący mu przyjaciół oraz rozległa wiedza
dominującą cechą charakteru bohatera była jego uczuciowość i wrażliwe, czułe serce
był podatny na urok kobiet
łatwo otwierał serce przed ludźmi, widać to w kontaktach z przyjacielem (szczerość w wyznawaniu uczuć)
szybko ulegał wzruszeniom, w związku z tym, że doceniał wartość uczuć w życiu człowieka, często występował przeciwko racjom rozumu i oschłości
nie widział niczego złego w tym, że ludzie kieruja się w swym postępowaniu emocjami
niezwykłe jest uczucie, jakim zapałał do Lotty, przesłoniło mu ono cały świat i życie
nie może pogodzić się z normami społecznymi i moralnymi, które wykluczały możliwość ich związku
dominującą cechą tego bohatera była samotność (samotnie umiera)
boleśnie przeżywa niewłaściwe potraktowanie go podczas przyjęcia u hrabiego
wierzy w Boga, ale przeżywa załamanie religijne prowadzące do rezygnacji z wiary
ponieważ nie chciał zaakceptować regół społecznych i nie mógł ich zmienić, wolał się wycofać z życia (bunt i rezygnacja).
6.Miłość romantyczna w/g Goethego.
Jest to głównie miłość platoniczna. Werter kocha Lottę - ale nie jej ciało - kocha jej duszę. Patrzy na kobietę jako osobę wrażliwą, dobrą, umuzykalnioną, czującą, lubiącą poezję oraz kontemplację. Miłość romantyczna jest czysta, nieskażona fałszem i obłudą, ale nieszczęśliwa, bohater często jest samobójcą, a przedmiot uczuć jest najczęściej mężatką lub narzeczoną, która nie chce i nie może zrezygnować z innego życia.
Wyświetleń pracy: 1234 |
