głosów: 8
 
Twoja ocena:
To właśnie ballada bezpośrednio prezentuje romantyczny punkt widzenia na sprawy tego świata ukazuje czym jest owa romantyczność i jak przebiega spór romantyków i klasyków.
O czym opowiada ballada?
Na rynku małego miasteczka młoda dziewczyna, Karusia, zachowuje się jak szalona rozpacza, wyciąga do kogoś ręce rozmawia ze zmarłym Jasieńkiem, jej ukochanym. Widmo zmarłego wydaje się rzeczywiście obecne. Zimny, biały jak chusta - to jego wizerunek. Wciąż, jeszcze po śmierci kocha. Wokół niej zbierają się ludzie, ona nikogo nie słyszy.
Jak interpretować całe to wydarzenie?
Czy dziewczyna dostała poplątania zmysłów i w obłąkaniu przeżywa spotkanie ze zmarłym. Lud prosty wierzy Karusi, iż widzi ona Jaśka (gdyż łączyła ich wielka miłość). Pojawia się starzec (reprezentant wiedzy i nauki pojęcia klasyczne), szydzi z całej sprawy, wyśmiewa zabobon ludu i brednie dziewczyny, ogłaszając, iż w myśl nauki duchów nie ma. Spór rozsądza narrator ballady, poeta, który ujawnia się w końcu utworu. Używa dwóch centralnych pojęć romantycznych: uczucia i wiary. Dziewczyna czuje, a lud wierzy głęboko, to wystarczy, by zaprzeczyć prawom nauki.
Czucie i wiara silniej mówią do mnie Niż mędrca szkiełko i oko Cytat ten, to kwintesencja romantycznej ideologii, która zmienia hierarchię wartości: nie nauka i mądrość są najważniejsze w poznaniu świata, lecz czucie i wiara. Jest to głos w klasyczno - romantycznej polemice. Czy oznacza to, że duch Jaśka przybył rzeczywiście do ukochanej? Raczej, że wielkie uczucie potrafi zdziałać, że są rzeczy i sprawy, których człowiek nie wyjaśni racjonalnie, że nie wszystko co prawdziwe nie można zbadać. Mamy do czynienia z równouprawnieniem ludzkich wizji i obrazów, które stwarza wyobraźnia i mądrość, która głosi, że uczucie jest tak samo ważne jak myślenie.
Wyświetleń pracy: 701 |
