głosów: 6
 
Twoja ocena:
Autor traktuje życie godziwe i życie z sensem jako całość zbudowaną z elementów zwyczajności. Pozbawione jest ono pierwiastków z epoki Romantyzmu. Człowiek nie jest stawiany przed trudnymi wyborami, sytuacjami bez wyjścia, nie ma głębokich i nieszczęśliwych miłości. Poszczególne elementy życia nacechowane są powszedniością - zwyczajny upływ czasu.
W całym przemijaniu można zauważyć naturalny porządek świata, własne życie i śmierć. Autor postuluje o umiarkowanie emocji ("Zbytnich rozkoszy nie da świat / Ni twarde zbyt dotkną mnie losy"). Postawa taka bliska jest antycznemu stoicyzmowi, który nakazywał zachowanie dystansu zarówno wobec pozytywnych, jak i negatywnych doświadczeń. Czasem jedyne co może zrobić człowiek to spokojnie poddawać się losowi, na który przecież nie ma żadnego wpływu. W "Życiu bez zdarzeń" wplótł się również franciszkański ideał afirmacji życia i motyw spokojnej, poczciwej starości (motyw ten możemy zauważyć również w niektórych fraszkach Jana Kochanowskiego).
W wierszu Staffa mamy do czynienia z całkiem świadomie przyjętą postawą szarego, zwykłego człowieka. Ta postawa zaleca nie oczekiwanie od życia zbyt wiele, nie poszukiwanie niezwykłych wrażeń, pogodzenie się z losem i znalezienie harmonii ze światem.
Wiersz jest zbudowany z 4-wersowych strof, gdzie wersy mają po siedem, osiem lub dziewięć sylab. Układ rymów: ABAB. Pisany jest prostym językiem, nie obfitującym w środki stylistyczne. Utwór ma melancholijny nastrój, poglądy autora są wyraźnie naszkicowane i nie ma większego problemu z wejściem w głębszą analizę.
Leopold Staff pisząc "Życie bez zdarzeń" miał dwadzieścia pięć lat, a więc był młodym człowiekiem. Nastrój i temat wiersza sugerują autora dużo starszego, a nie młodzieńca w wieku, w którym się "podbija świat". Według mnie, koncepcja pisarza jest nudna, ale myślę, że kiedy będę "miał swoje lata" taka postawa będzie dla mnie, być może, idealna. Może kiedyś zrozumiem życie i będę poszukiwał harmonii z otaczającym mnie światem, a może na zawsze pozostanę młodym duchem... ?
Wyświetleń pracy: 564 |
