głosów: 2
Twoja ocena:
W pieśniach, które Jan Kochanowski pisał prawie przez całe życie zawarł swą filozofię życiową. Poeta pisał głównie dla ludzi i o ludziach, całą uwagę skupiał na sprawach raczej przyziemnych i dotyczących ludzi. Kochanowski w pieśniach często wypowiadał refleksje o roli czasu, o nietrwałości dobra i zła, nawiązywał często do maksymy Horacego carpe diem. W Pieśni I, 24 przypomina o biegu czasu, którego nie mogą zatrzymać ani radości, ani smutki.
Poeta jest zdania, że we wszystkim należy stosować umiar, bo nic nie jest wieczne, dlatego należy cieszyć się każdą chwilą i cierpliwie czekać aż przeminą złe dni.
Jan z Czarnolasu sądzi również, że cnota jest jedną z najważniejszych wartości życia. Jest ona gwarantem spokoju, szczęścia i życia w zgodzie ze sobą i z innymi. Kochanowski wyraźnie uważa, że kto jest cnotliwy nie musi o nic zabiegać i o nic się starać. Cnota chroni przed otaczającym nas złem, zapewnia też nagrodę w życiu po śmierci.
Jednymi z najczęściej spotykanych wyrażeń w pieśniach są: "dobra sława", nagroda i zapłata. Wiąże się z nimi światopogląd Kochanowskiego, według którego warunkiem szczęścia jest czyste sumienie. Bardzo wyraziście przedstawia to Pieśń I, 2:
"Ale to grunt wesela prawego
Kiedy człowiek sumienia całego
Ani czuje w sercu żadnej wady,
Przecz by się miał wstydać swojej rady".
Dobre czuje się tylko ten, kto ma czyste sumienie, nigdy nikomu nie wyrządził nic złego, tylko wtedy może czuć swobodę i głęboką radość.
W pieśniach często pojawia się motyw Fortuny i jej wpływu na życie ludzi.
Przekonanie o zmienności Fortuny poeta wyraża w Pieśni I, 9. Rozważania przedstawione w tej pieśni znajduję swoje uzasadnienie w filozofii stoickiej i epikurejskiej, których Kochanowski był zwolennikiem. Poeta pisał, że śmiech i płacz, radość i smutek to tylko epizody w ludzkim życiu, coś co jest nieodłącznie z nim związane.
W swoich pieśniach Kochanowski jest wielkim optymistą. Przekonuje czytelników, że po smutku przychodzi radość, nie ma tak ciemnej nocy, aby po niej nie nastał dzień .
"Bo nie już słońce ostatnie zachodzi,
A po złej chwili piękny dzień przychodzi".
Poeta jest także człowiekiem. lubiącym zabawy, spotkania przy winie, żarty i śmiech. Tu króluje "dobra myśl". Wykorzystujmy czas bawiąc się póki możemy. Tu Kochanowski nawiązuje do filozofii epikurejskiej. Dlatego poeta prosi "dobrą myśl":
"Nie gardź moim letnikiem chruścianym,
A bądź ze mną, trzeźwym i pijanym!".
Pieśni poety zawierają przemyślenia Jana Kochanowskiego na temat życia i jego sensu. Autor dawał w swych pieśniach wskazówki jak postępować, by żyć godnie.
W pieśniach i fraszkach wyraźne są wpływy epikureizmu i stoicyzmu. Kochanowski zaleca radość życia, umiar, zachowanie równowagi duchowej i cierpliwości wobec zmienności Fortuny, która jest panią świata i której działaniu podlegają bezwzględnie wszyscy.
Wyświetleń pracy: 450 |
