głosów: 2
 
Twoja ocena:
Stanisław Wokulski jest postacią trudną do oceny. Jego osobowość posiada cechy ukształtowane przez epokę romantyzmu, gdyż na ten okres przypada dzieciństwo i młodość Wokulskiego, i cechy typowo pozytywistyczne. Wokulski jest człowiekiem wykształconym. Wykształcenie zdobył pomimo niezwykle trudnych warunków finansowych, gdyż jego ojciec uważał, że edukacja jest niepotrzebna, a pieniądze zamiast na książki powinien przeznaczać na toczący się proces o majątek po przodkach. Wokulski był człowiekiem przedsiębiorczym, stanowczym, konsekwentnym, uczciwym, odważnym i o niezłomnym charakterze. Jego spojrzenie na rzeczywistość charakteryzuje się trzeźwą oceną sytuacji.
Oprócz cech typowo pozytywistycznych, Wokulski posiada wiele cech romantycznych. Uczuciowość, skłonność do idealizowania miłości były źle odbierane przez otoczenie, które go nie rozumiało. Umiał on także poświęcić się dla wyższych ideałów.Był człowiekiem wierzącym, także w potęgę nauki i postęp. Praktyczny realista, zapalony społecznik, starał się zwalczać nędzę i biedę widoczną na ulicach Warszawy. To wewnętrzne rozdarcie przyczyniło się do narastania życiowych dramatów i ostatecznej klęski tego bohatera.
Przez małżeństwo z wdową po kupcu stał się właścicielem sklepu. Na handlu żywnością dla wojska w czasie działań wojennych na terenie Bułgarii dorobił się majątku, który stale pomnażał. Motywem chęci wzbogacenia się stała się u niego miłość do Izabeli Łęckiej, zubożałej hrabianki. Swoje bogactwo spożytkowuje nie tylko na interesy i przyjemności związane z osobą ukochanej, ale także pomaga wydostać się z rynsztoka wielu młodym ludziom. Wokulski był uczestnikiem powstania styczniowego, za co zesłano go na Syberię. Po powrocie do ojczyzny pracował usilnie, pragnąc przyczynić się do rozwoju kraju. Świadczy to o patriotyzmie Stanisława Wokulskiego. Jest zwolennikiem nauki, postępu technicznego i zmian w strukturze społecznej. Fascynują go badania profesora Geista, w młodym fantaście Ochockim widzi swego duchowego następcę i spadkobiercę.
Kazimierz Starski jest zupełnym przeciwieństwem Wokulskiego. Ten kuzyn Izabeli Łęckiej jest obrazem wszystkich negatywnych cech arystokracji. Jak wyrażają się o nim inni, przede wszystkim zajmował się robieniem sobie długów. Dużo podróżował. Był w Paryżu, Londynie, chwalił się nawet tym, iż był w Chinach, gdzie podobno nabył wiele modnych w Europie manier. Bywał także w Monte Carlo, gdzie tracił pieniądze na grze w kasynach. Jego specjalnością było też zajmowanie się:
„...Bałamuceniem młodych mężatek. W tym to on mistrz i już ma tak ustaloną reputację, że mężatki wcale mu się nie opierają, a panny wierzą, że do której zacznie się umizgać Starski, natychmiast dostanie męża...”
Starski jest także próżny i żyje jak pasożyt korzystając z majątków innych. Prze cały czas liczy, iż na utrzymanie dostanie pokaźny spadek po ciotce, prezesowej Zasławskiej. Krąży jak sęp wokół każdej bogatszej wdówki. Przykładem może być jego zachowanie w stosunku do Wąsowskiej. On sam mówi wprost, iż ożeni się tylko z bogatą kobietą. Ogólnie ludzie odbierają go negatywnie. Jest dla nich lekkoduchem, cynikiem i pasożytem. Uważają go za kogoś dystyngowanego bardzo nieprzyjemnego i nieskomplikowanego, na którym wszyscy mogą się szybko poznać.
Jedyną osobą, która odbiera go pozytywni jest Izabela Łęcka. Ten młody, „niezbyt wysoki, zręczny, śniady, z małymi faworytkami i wąsikami, i bardzo nieznaczną łysiną miał fizjonomię na pół wesołą, na pół drwiącą.” Izabela zupełnie nie zauważała jego negatywnych cech i była w nim zakochana.
Moim zdaniem te dwie postacie pokazują doskonale przepaść intelektualną i materialną pomiędzy ówczesnym bogatym mieszczaństwem, a arystokracją. Wokulski jest przeciwieństwem Starskiego. Ma poważny stosunek do życia. Swoją pracą dochodzi do wszystkiego, z wyjątkiem wysokiego pochodzenia, co wielce utrudnia mu walkę o rękę Izabeli Łęckiej. Widzi potrzeby innych i swoim majatkiem potrafi się z nimi dzielić. Przeciwstawiony mu Starski jest człowiek cynicznym, żyjącym jak pasożyt ponad swój stan, czekającym tylko na spadek po ciotce. Nie ma on żadnych ambicji i praktycznie do niczego w swoim życiu nie dochodzi.
Wyświetleń pracy: 540 |
