głosów: 4
 
Twoja ocena:
Jean Baptist Poquelin urodził się w 1622 r. w Paryżu. Początkowo ten wielki komediopisarz miał uprawiać ten sam zawód co jego ojciec-być tapicerem i dostawcą królewskim. Młody Poquelin uczęszczał do kolegium Clermont, studiował także prawo i zdobył dyplom w Orleanie. Jednocześnie został zaprzysiężony jako nadworny tapicer i lokaj jego Królewskiej Mości. Lecz wpływ rodziny aktorów Bejart zdecydował inaczej o jego życiu. Zawarł on spółkę z Bejartami w celu założenia „Znakomitego Teatru”(Illustre Teatre). Początki teatru nie były łatwe. Długi spowodowały, że Moliera wtrącono do więzienia. Lecz Molier nie poddał się . Pierwszymi z jego sztuk były: „Wartogłów”(1653) i „Zwady miłosne”(1656). Po wspaniałym powodzeniu „Pociesznych wykwintniś” (1659) Ludwik XIV zaczął darzyć Moliera przyjaźnią. Dzięki temu poparciu mógł wypowiadać się w teatrze bardzo swobodnie. Molier był wtedy bardzo zapracowanym człowiekiem – był dyrektorem teatru, aktorem, komediopisarzem, występował w sztukach własnych i cudzych, w baletach, w tragediach. W tym całym wirze obowiązków i pracy w ciągu trzynastu lat napisał około trzydziestu sztuk, z których wiele jest arcydziełami literatury. Ale w życiu osobistym Molier nie był szczęśliwy. Ożenił się z Armandą Bejart – siostrą lub córką Magdaleny Bejart, młodszą od niego o dwadzieścia jeden lat. To niedobrane małżeństwo zatruło mu życie, wypełniając je niepokojem i goryczą. Następnie dotknęła go zdrada przyjaciela, który zabrał mu najlepszą aktorkę i zaniósł jego sztuki do konkurencyjnej trupy oraz niewierność małżonki. Lecz mimo to do śmierci zachował zdumiewającą energię i twórczą aktywność. Z czasem zdrowie Moliera zaczęło się pogarszać. Śmierć przyszła do niego na scenie. Podczas przedstawienia pt. „Chory z urojenia” Molier, który grał główną rolę, nagle omdlał. Zaniesiono go ze sceny do domu. Zażądał sakramentów. Dwaj kolejno wezwani księża odmówili przygotowania go na śmierć, a trzeci przybył za późno .Wdowa po Molierze musiała upaść do stóp króla, aby uzyskać pozwolenie na pochowanie męża w święconej ziemi. Dzięki interwencji monarchy , pozwolono na pogrzeb pod warunkiem, że będzie najskromniejszy, o zmroku i bez żadnych uroczystych obrzędów. W nocy 21 lutego 1673 r. pochowano Jana Baptystę Poquelina na cmentarzu św. Józefa w Paryżu .Napis na pomniku tego wielkiego komediopisarza brzmi : „Jan Baptysta Poquelin - tapicer i pokojowiec Jego Królewskiej Mości ”. Molier – obok Szekspira – jest pisarzem chyba najbardziej teatralnym, jaki istniał. Każde słowo jakie napisał rodzi się z teatru i dla teatru. Scena była dla niego ukochaniem i celem; nawet nie troszczył się o wydawanie drukiem swych komedii.
NA SCENIE ŻYŁ, TWORZYŁ, NA SCENIE UMARŁ.
Wyświetleń pracy: 514 |
